فسیل – پرورش «شتر مرغ»

فسیل – پرورش «شتر مرغ»



«شتر مرغ» نوعی پرنده بی پرواز بومی آفریقاست که لقب بزرگترین پرنده زنده دنیا را یدک می‌کشد و تخم آن نیز از هر پرنده دیگری بزرگتر است. مدت‌هاست که شتر مرغ‌ها با توجه به منافع سرشاری که دارند، در نقاط مختلف دنیا اهلی شده و پرورش داده می‌شوند. پرورش شترمرغ در ایران نیز مدتی است که جدی‌تر از گذشته دنبال می‌شود. گوشت شتر مرغ فاقد چربی و کلسترول بالاست. از چربی «شتر مرغ» برای تولید روغن و صابون استفاده می‌شود. پوست و پر «شتر مرغ» در تولید پوشاک کاربرد دارد. مغز این پرنده در درمان بیماری آلزایمر موثر است و از بافت زانوی شترمرغ در دستگاه های الکترونیکی و مخابراتی استفاده می‌شود. حتی می‌توان قرنیه چشم این پرنده را به قرنیه چشم انسان پیوند زد. مجموعه این موارد به اضافه سرعت رشد سریع و ضریب تبدیل بالای شترمرغ، باعث جذاب شدن این پرنده در نگاه پرورش دهنگان و علاقمندان به عرصه پرورش طیور شده است. تصاویر از یک واحد پرورش «شتر مرغ» صنعتی در روستای چنار شهرستان آباده استان فارس تهیه شده است. ازجمله موارد مهم در این مجتمع بکارگیری روش‌های نوین جهت افزایش بهره‌وری اقتصادی است. استفاده از انرژی خورشیدی و تولید برق و استفاده از انرژی باد و پمپ‌های بادی و منابع ذخیره سازی آب باران از جمله موارد بکار گرفته شده است.

عکس: مرتضی زنگنه / فسیل