وجود سه نوع کاستی در زمینه خیریه

وجود سه نوع کاستی در زمینه خیریه



رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس با اشاره به تشکیل کمیته ملی خیریه از سوی مرکز تحقیقات اسلامی مجلس گفت: در زمینه خیر با سه سنخ کاستی و نارسایی مواجه هستیم؛ نارسایی‌ها و کاستی‌های فکری و گفتمانی، نارسایی‌ها و کاستی‌های فرهنگی و نارسایی‌ها و کاستی‌های حقوقی که از کاستی‌های موضوع خیر است.

به گزارش فسیل، آیت‌الله احمد مبلغی در اولین نشست تشکیل کمیته ملی خیریه عنوان کرد:  به رغم آنکه دین مبین اسلام نسبت به انجام و توسعه امور خیریه بیشترین تاکید، کلان‌ترین نگاه، و نیرومندترین ادبیات را ارائه کرده است، امروزه این مساله بسیار مهم و زیرساختی دچار کاستی‌های مهمی از نظر حقوقی، تقنینی، فرهنگی، فکری، اندیشه‌ای و گفتمانی شده است.

وی با اشاره به اینکه خیریه از حیث اندیشگی و گفتمانی در وضعیت مطلوب و مقبولی قرار ندارد، گفت: لازم است حوزه و دانشگاه با نگاه به منطق خیریه در دین اسلام و ابعاد بسیار کلان و گسترده آن پا به میدان  اندیشه‌ورزی و گفتمان‌سازی  بگذارند. این دو نهاد همچنین باید اندیشه‌های معطوف به خیریه را با نگاه به زمینه‌های عصری، چگونگی تطبیق آن بر شرایط و مصادیق معاصر، چگونگی توسعه آن در جهان امروز و چگونگی جهت دادن آن به سمت حل مشکلات  بازسازی کنند.
آیت‌الله مبلغی با طرح “فرادینی بودن متعلق خیر” گفت: در منطق قرآن، متعلق خیر را  باید گسترده گرفت تا آنجا که به آن به چشم یک امر فرادینی و مربوط به همه بشریت و حتی حیوانات، نگاه کرد.

 وی با بیان ضرورت ایجاد روابط مسابقاتی متمرکز بر خیرات بین اتباع ادیان از نگاه قرآن گفت: از دو آیه زیر این طرح به وضوح استفاده می‌شود: یکی آیه شریفه: “وَلِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیهَا  فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ”  و دیگری آیه لکل جعلنا منکم شرعه ومنهاجا….. فاستبقوا الخیرات”.

 عضو مجلس نیوزگان رهبری با اشاره به اینکه جامعه حضرت امام مهدی (عج) جامعه مسابقه بر خیرات است، گفت:  برخلاف تصور و ذهنیتی که می‌گوید در حکومت امام مهدی (عج) عنوان خیر بر فعالیت‌های درون جامعه اسلامی اطلاق می گردد، امام مهدی(عج) زمینه تحقق اصل قرآنی  “فاستبقوا الخیرات” را  در بالاترین سطح خود میان ادیان ایجاد می‌کند؛ اگر چه خیر در جامعه اسلامی بزرگ آن روز به صورت متنوع و متعدد و فراگیر و پویا تحقق می‌پذیرد؛ بنابراین تمرکز آن جامعه اسلامی بر خیر به معنای نفی خیر از سوی دیگران و یا نفی خیر بودن برخی از فعالیت‌های آنها نیست.

وی افزود: می‌توان گفت فراتر نوعی همگرایی بین اتباع ادیان در آن جامعه بر سر مسابقه در خیرات به صورت چشمگیر و بی‌سابقه شکل می‌گیرد و ظهور حضرت مسیح (ع)  به هنگام ظهور حضرت امام مهدی (ع) در آن جامعه  گشاینده راه فراروی جهان جهت  تمرکز بر خیرات از سوی مسلمانان و مسیحیان  است .

آیت‌الله مبلغی گفت: از دو آیه فوق استفاده می‌شود که در نزد ادیان دیگر نیز خیر وجود دارد و خیر امر مشترک بین  ادیان الهی است، زیرا مسابقه بر خیرات توسط ادیان فرع بر وجود خیرات نزد آنها هست و این مهم است که ما خیرات را مقوله‌ای مشترک بین ادیان تلقی کنیم.
 
وی گفت: آنچه مشترک بین ادیان است یک خیر نیست بلکه مجموعه‌ای از خیرهاست چرا که قرآن از آن به خیرات تعبیر کرده است؛ آمدن الف و لام بر سر خیرات دلالت بر آن دارد که قرآن از اتباع ادیان می‌خواهد که بر همه خیرات مشترک فی مابین خود تمرکز  کنند و حالت مسابقه ایجاد  نمایند.

وی همچنین  با بیان اینکه در ادبیات دینی، خیر معیار و شاخص است و منزلت هر فرد و هر شی  به خاطر میزان خیری است که بر آن انطباق پیدا می‌کند، اظهار کرد: خیر هر اندازه که باشد باید به سمت انتشار و گسترش آن بیشتر به پیش برویم و هر چه خیر بیشتر باشد پدیده‌های انسانی بهتر، جنبه‌های الهی قوی تر و جامعه انسانی و دینی مستحکم‌تر  می‌گردد.

آیت‌الله مبلغی بیان کرد: از دیدگاه اسلام هر اندازه که خیر کمتر باشد آسیب‌های اجتماعی نیز بیشتر خواهد بود.

وی گفت در زمینه خیر با سه سنخ کاستی و نارسایی مواجه هستیم:  نارسایی‌ها و کاستی‌های فکری و گفتمانی، نارسایی‌ها و کاستی‌های فرهنگی و نارسایی‌ها و کاستی‌های حقوقی که از کاستی‌های موضوع خیر است.

وی با اشاره به ضرورت پشتیبانی  قانون نسبت به خیر و توسعه آن گفت: در این زمینه با سه مشکل مواجه هستیم، اولا قانون با همه وجود در خدمت خیر و توسعه آن نیست، ثانیاً در قوانین موجود خلأهای حمایتی  نسبت به خیر کم نیستند و ثالثا در مواردی حتی پاره‌ای از قوانین به جای آنکه تسهیل کننده خیر و فراهم آورنده شکل‌گیری آن باشند، خود احیاناً به موانعی بر سر راه  خیر قرار گرفته‌اند.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به کاستی‌های فرهنگی در زمینه خیر گفت: از نظر فرهنگی  هر پدیده، انسان و حرکتی تا مادام که فرهنگ متناسب با آن ایجاد نشود، نمی‌تواند تحقق بپذیرد.

آیت‌الله مبلغی خاطرنشان کرد: ما به قانون نیاز داریم ولی خود این قانون به فرهنگ نیاز دارد، اگر فرهنگ قانون نباشد قانون به ضد خود تبدیل می شود؛ خیلی از ما ظرفیت‌های خیر و خیریه داریم ولی در سطحی که دین و قرآن می‌خواهد نیست، زیرا دنیا و آخرت ما با خیر معنا پیدا می‌کند، متاسفانه ما این فرهنگ را امروز در سطح نازلی داریم و باید آن را توسعه دهیم.

وی با اشاره به کاستی‌های فکری و اندیشه‌ای در زمینه خیر گفت: از آنجا که اندیشه، اساس کار است و از طرف دیگر توسعه خیر و خیریه در این زمان نیاز به شناخت مصداق‌ها و حوزه‌های جدید خیر است، لازم است ما تلاش فکری و اندیشگی از یک طرف و تلاش در جهت سیاست گذاری از طرف دیگر را در ارتباط با خیر به انجام برسانیم، همه این موارد به فعالیت فکری و اندیشگی و علمی نیازمند است.
 وی همچنین گفت: برای توسعه خیر  و گستردن چتر آن بر سر  فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی، نیازمند به ایجاد و تقویت گفتمان خیر داریم؛ ما باید در امر خیر از دیگران جلو بیفتیم، ولی مسابقه در خیرات به معنای نفی کارهای خیر از سوی اتباع ادیان دیگر و حتی از سوی غیر اتباع ادیان نیست، چه آنکه خیر تحت هیچ شرایطی قابل نفی نیست.

آیت الله مبلغی اظهار کرد: حاتم طایی با وجودی که کافر بود ولی اهل نوعی از خیر بود و اسلام ارزش آن نوع از خیر را که او به آن دست می‌زد را نفی نکرده است بلکه تلقی به قبول کرده است و همه چیز با این کارهای خیر قابل سنجش است.

انتهای پیام